Het leven van een foto

Ha! Een nieuwe tournee! Deze keer in het buitenland.

Go West, excuseer: Eeast!
fotografie fascineert me al langer. Hoe een beeld kan spreken, ademen, leven. Kunst noem ik dat. Wat me vaak nog méér interesseert, is hoe die foto tot stand is gekomen. Wat maakt dat de fotograaf net dat gebouw, die persoon, dat moment uitkiest om voor eeuwig vast te leggen. Wat zit allemaal achter dat beeld?

Achter de lens
4 dagen lang trek ik met fotograaf Andy Eeckhaut door Letland en Litouwen. Om op zoek te gaan wat daar allemaal leeft op vlak van mode en fotografie. Op zoek naar die momenten waar al die factoren samenkomen. We *laten* ze samenkomen! Samen met lokale visagiste en enkele modellen organiseren we enkele fotoshoots. Die komen later allemaal op de website van Andy terecht.

En hoe die foto’s tot stand kwamen, kan je tijdens en na gewoon lezen op zijn blog, twitter,…maar ook keihard hier op deze blog.

Dirk Stoops’ Deluxe!

Hoop doet leven, zeggen ze wel eens. ‘t Zal nog niet zijn!

De Hoop
In eerste instantie een (zeer goed) restaurant in Waregem waar menig koppel hun huwelijksfeest plannen. In het weekend wordt het wel vaker omgetoverd tot een ware fuiftempel. Dat is vorig weekend weer snoeihard bevestigd!

Duvel Deluxe Dirk Stoops
Een party met lekker schuimende biertjes, groovy tunes, meesterlijke mixes, shakende bodies…en bubbels! Op de vorige editie liep ik nog behoorlijk op de achtergrond (en wat in de wind door een prachtige vrijgezellen van een van mijn “homies”). Dit jaar was het weer keihard genieten tussen – alweer- een hoop mediagenieke fuifgangers en oppermeester Dirk Stoops :)

Zeg nooit zomaar “fuif” als Dirk op de affiche staat.

Kawasaki-Frank

Ze maken ze niet meer gelijk toen. Gelukkig maar!

Weekendnostalgie
Het weekend, daar hoort een vleugje nostalgie bij. Dit weekend zijn het “the CHiPS”. Twee Californian Highway Patrol Officers op bikes, in een véél te spannend broekske, iets té bruine tint en té veel Colgate White op hun tanden.

Den “Jon en de “Frank”
“Jon” kon ik nog redelijk af, maar de Frank…dat was een ander paar mouwen.
A tikky gay if you ask me.
Nu kijk, de jaren 80 brachten lekkere muziek, Knight Rider en andere machtige series, en….the CHiPS. Ik keek er ook énkel naar omdat er coole moto’s in voorkwamen. De rest interesseerde me geen bal. Die moto’s…daar dacht ik jaren van dat het Harley’s waren “want ze trekken der wat op”.

Wist ik veel op die leeftijd. Ik was een scheet groot. Nog altijd trouwens. Maar jaren lang dacht ik dus dat het écht Harley’s waren. Maar nee ze, op Harley’s rijden geen jeanetten als “de Frank”. Dus kon het niet anders: het waren Kawasaki’s. Meer specifiek:  Kawasaki KZ 1000 P.

Phuh

PhiCo goes international

Let goed op – mogelijk zijn er niet overal trottoirs of voetgangerspaden langs deze route.

Djukes toch. Nuja,  8 dagen en 21 uur: er zijn tegenwoordig sneller manieren om van punt A naar B te gaan. Dan toch maar “den vlieger” nemen. En de bus, om vanuit Riga naar Vilnius te geraken of we tellen er nog eens 2 dagen en 9 uur bij. Dat zie ik nét niet zitten.

You are shortly booked to travel on a Ryanair flight (Flight FR 8085 From: Charleroi To: Riga on Nov. 6th)

(Wordt vervolgd…)

Blijven gaan!

De laatste tijd is het…nogal aan de drukke kant. Veel te doen, te lezen, te werken, voor te bereiden. Minder of geen tijd om te Facebook-en, Twitteren, bloggen, foto’s te maken of andere.

Op een rijtje
Wat helemaal niet wil zeggen dat dit spel hier stil aan het vallen is. De frequentie van updates is misschien wat aan de lagere kant de laatste tijd, maar achter de schermen wordt niet stilgezeten.

• zaterdag 24 oktober:
  o.m.s. – n.m.a. geeft zijn enige optreden dit jaar. ‘t Is in Kortrijk te doen. Info op de site hier.
  Wie me weet te vertellen waarvoor dat staat (die afkorting), die krijgt een pint van me ter plekke. Misschien zelfs twee.
• diezelfde avond
  knalt ook Dirk Stoops weer de vetste tunes door de boxen op de Duvel Deluxe-party in Waregem. Vetjes! Jep. Je mag er nadien foto’s van verwachten op deze stek!
• van 6 t/m 9 november
  vertoef ik samen met fotograaf Andy Eeckhaut in Letland en Litouwen. Jawel!

Hoor ik daar een “Tsjakka Boem!” ? Volledig terecht. Stay tuned.

Censuur op het web!

Belgische politie laat post op Twitter schrappen
Deze morgen was het zo ver: de eerste keer in België dat iemand door de politie gevraagd werd een post op zijn Twitter te verwijderen. Koen Delvaux (@kodel) was een tijdje terug ontevreden over een dienst bij zijn juwelier. Hij plaatste op zijn tweet: “Juwelier Timmermans in Tienen is schurk: zegt tegen Ingrid dat horloge stuk is, terwijl ik ze thuis repareer met nieuwe batterij”.

Toen de juwelier zocht op Google naar “juwelier Timmermans”, kwam de – inmiddels beruchte-  tweet tevoorschijn. Juwelier Timmermans beschouwt dit als “laster” en stapt naar de politie.

Helaas pindakaas
Koen Delvaux plaatste het voorval op zijn blog. Wat sinds deze morgen volgde, had de juwelier niet durven voorspellen. Verschillende volgers, sympathisanten en andere twitteraars (ja, ik ook…) namen het op voor @kodel en plaatsten de originele tweet terug op twitter. In een mum van tijd haalde dit de nationale & internationale pers!

S.O.S. Timmermans: wat hebben we geleerd Mimi?
Er wordt over je bedrijf of merk gepraat.  Online ook. En dat kan je eenvoudig te weten komen. Als iets opduikt, luister en toon je bereidwillig tot dialoog. Proberen censureren helpt niet. Wel integendeel. Je haalt er de (inter)nationale pers mee. Maar waarschijnlijk had Juwelier Timmermans liever een leukere vorm van “free publicity” gezien.

Het jaar van Nova Zembla

Nu de herfst zijn intrede doet, de eerste wollen mutsen weer het straatbeeld beginnen sieren, blikken we graag even terug naar de”o-zo-mooie-zomer”, vol schitterende festivals en optredens in elk hoekje van ons kleine maar ultra-muzikale land.

Onder de groten
Onder de verschillende Groten die ik heb mogen zien, vaststrikken of op mijn kop laten tekenen, is Nova Zembla me sterk bijgebleven. De Gentse multigetalenteerde band die deze zomer goed van zich liet horen en menig publiek in vervoering bracht.

De eerste grote deur
Ik leerde de mannen voor het eerste kennen op Vlaanderen Feest (11 juli) toen ik enkele plaatjes schoot van dit feest op het Sint-Pietersplein in Gent. Het artikel daarvan kan je hier nog eens herlezen. Of hier op Gentblogt.
Het optreden was alvast de prélude voor een zwoele zomer vol zwepende, dwepende, bruisende rock ‘n roll en meeslepende ballades. All in one, door de eerste grote deur.

Alles kan!
Tijdens de Genste Feesten moe(s)t je al een stevige speurneus hebben, wou je tussen alle grote namen “de beginnende talenten” opmerken. Het krakkemikkerig tentje dat ze op het Alles-Kan-festival toebedeeld kregen, had even iets van een hoofdpodium, net voor The Black Box Revelation aantrad. Het podium ter grootte van 4 bierbakken weerhield Nova Zembla niet “vol gas” te geven. De naam van het festival waardig.

Gebroken elleboog
In afwachting van Suikerrock – waar ze ook geboekt stonden – brachten de mannen her en der een akoestisch set. Ook dat werd ferm gepruimd. Al gooiden een gebroken elleboog en een griep deze zomer even wat roet in het eten. Tienen heeft niet de kans gekregen ons Gents talent te ontdekken. Jammer maar niet getreurd!

Debuutalbum
De optredens liggen eventjes stil, want de band onderhandelt momenteel met een “rot-in-het-vak-producer” en begint binnenkort met de opnames voor hun “debuut”album:  een mix van rock, pop, ballades en intieme huiskamermuziek. Coldplay meets Zita Swoon meets Muse meets…., ruig en zacht tegelijk. Al kan je ze écht niet in een hokje duwen. Verwacht je dus niet aan een halfafgewerkt product, een plaat die zich ongemerkt zal laten voorbijgaan. Het talent en passie voor muziek van deze formatie zal zich vertalen in een plaatje om te smaken. Wanneer de plaat zal uitkomen is nog niet duidelijk, maar kijk er alvast maar hard naar uit!

Geen geduld? Nestel u in je knusse hoek en beluister hun myspace of “bezoek” ze op facebook.

Un-fan me

Dat het rap gaat allemaal. En veel. En overal, en altijd. En dat vooral dat al “oud” nieuws is.

Foei!
er zijn soms zo van die dagen, dat het niet lukt of dat je simpelweg geen zin hebt. De voorbije week niks geschreven op deze blog. Schaam op mij.

Un-fan-me!
Zowat 3 jaar zit ik al op Facebook. De tijd gekend dat er niet eens de mogelijkheid was om een status-update te doen. Wat zou de wereld nu zijn zonder? Al even kan je vrienden en desnoods de hond van je kennis in Nicaragua taggen in een status update. Na de trend “de-friending” die Trendwolves vorig jaar nog in de verf zette, begon ik alvast met mijn nieuwe trend “un-fan-me” ofte “remove-me-from-fans”.

In den beginne…
lijstte je in je “about” op wat je leuk vond, graag zag, las, at etc. En toen kwamen er de fanpages. Leuk, funky, stylish. 1 klikje en je was fan. En je “buddies” konden dat zien. En deden het ook. Of jij volgde hen. En als de fanpage groot genoeg was/is, dan krijg je lekker elke dag updates. En sinds enkele weken krijg je dat ook ongevraagd lekker je strot in geduwd. De opt-in, opt-out zoals die er in begin opzat (meen ik me te herinneren) is soms redelijk ver te zoeken. En dan hebben we het nog niet gehad over al de behoorlijk irritante “highlights”. 1 gemeenschappelijk commentaar, fanpage of andere en je wordt nog harder op de hoogte gesteld. Op zich allemaal schoon en “nobel” dat je altijd “mee” bent.

Even…genoeg
Ware het niet dat dat soms keihard mijn strot uitkomt. Ik zal wel een van de eerste zijn die nieuwe media toejuicht en wil mee experimenteren. Ik hou van communiceren, op verschillende manieren, en dat zowel “online” als “offline”. Maar in eerste plaats wil ik, als ik er op zit, mijn smoelenboek en andere gebruiken voor wat ik wil: berichtjes sturen, foto’s kijken of puur “voyeurisme” zoals we dat allemaal doen. Even genoeg van al dat pushy gedoe (reclame-gewijs, suggestions-gewijs, highlights-gewijs enzovoorts). Dus een lekker scriptje installeren en in enkele seconden terug “de oude Facebook”. Maar wel nog met de updates van mijn vrienden. Want daar ging het in eerste instantie om.

muzikaal station

Dit weekend was de beste treinhalte duidelijk “Deinze station”. Drie dagen lang organiseerde Cultuurschock hier een muziekfestival geïnspireerd op de “Nacht van het Openbaar Vervoer”, met o.a. ABN en The Rhythm Junks. En die laatste brachten alvast een zéér sterk optreden.

Van alle markten thuis
Een formatie om “u” tegen te zeggen. Met een aanstekelijk uitgesproken gevoel voor ritme, maar even veel plaats voor een zwoele soundscape-ballade. Zeer moeilijk hen een muziekgenre toe te schrijven, want ze zijn duidelijk van alle markten thuis. Van jazzy tunes, over blues, tot een vleugje reggae, doorspekt met lekker rock ‘n roll gitaarwerk. Drumwerk dat onder de huid kruipt, aangevuld met prima blaaswerk op o.a. saxofoon en trompet. En licht experimenteel op harmonica. Verweven met een geluidsmuur die je doet terugdenken aan de psychedelische sound van onder meer Pink Floyd. Maar dan in een hedendaags jasje gestoken.

Een jaar later…

Je moet al op bijna Mars leven als je niet zou weten dat Vilnius dit jaar de Europese culturele hoofdstad is, samen met Lintz.

Internationale post
Ik hou van post en mails. Deze week kwam facteur Eric langs met een “internationale zending aangetekend inkomend”. Jawadde dadde, zeg ik daar dan op.
Blijkt dat het géén Russische bruid met een strikske rond is, of fanmail uit Bangkok, maar mijn ambassadeurs-pakket waar ik als sinds eind 2008 op wacht.

Met enige vertraging
is het vandaag dus toegekomen. Mijn officiële badge als “Vilnius Ambassador”. Qua timing en PR-gewijs bekeken dus niet dé beste zet van Vilnius. Een jaar is dat ding onderweg.

Dear Mr. Coppens,
We regret for the very big delay of sending information package. Taking into account that colleges who were taking care on Ambassadors program are not working any more it would be very hard for us to explain the reasons why the package did not reach your address.
We have sent the information package again and it should reach your address in two weeks.
Would you be so kind to confirm us when it will reach you?

Thank you and best wishes!
Laura Gudzinevičiūtė
Komunikacijos skyriaus vadovė
Communication Manager
VILNIUS – EUROPOS KULTUROS SOSTINE 2009
VILNIUS – EUROPEAN CAPITAL OF CULTURE 2009

Maar omdat het zo een verdomd schoon land en stad is, vergeef ik het hen.